Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΣΤΕΦΑΝΟ

Τον Στέφανο τον γνώρισα στις αρχές της δεκαετίας του ’60,όταν μετεκτοπισμένος από τον Αϊ-Στράτη στην Αθήνα, εντάχθηκε, με άλλα στελέχη της κατοχικής ΕΠΟΝ στο γραφείο του Κ.Σ. της Νεολαίας της ΕΔΑ, σε μια περίοδο μεγάλης ανάπτυξης του νεολαιίστικου κινήματος, για να συμβάλει στον τομέα της διαφώτισης, της σπουδάζουσας και της αγροτικής Νεολαίας.

ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΔΕΔΙΩΓΜΕΝΟΙ ΕΝΕΚΕΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ....

Σπάνια κερδίζει άνθρωπος την αγάπη και την αναγνώριση τόσων πολλών και για τόσα πολλά όσο ο Στέφανος Στεφάνου. Πολλοί ήταν αυτοί που ένιωσαν την ανάγκη, σαν για να καλύψουν το κενό της απουσίας του, να μιλήσουν και να γράψουν γι’ αυτόν από την επομένη κιόλας της ξαφνικής αποδημίας του, ανήμερα Πρωτοχρονιά: Για την ένταξή του στην Αριστερά από την άγουρη εφηβεία, δεκαπέντε χρονών παιδί στις γραμμές της κομμουνιστικής νεολαίας το 1941, για τη δράση του στην ΕΠΟΝ μετά, το 1943, για τον δεκαεπτάχρονο ανταρτοεπονίτη στα βουνά της Θράκης. Για τις διώξεις, τη σκληρή εμπειρία της φυλακής και της εξορίας από το 1946 ώς τις αρχές του ’60. Την ένταξή του, από πόστα ευθύνης, στις γραμμές της ΕΔΑ, της νεολαίας της και της νεολαίας Λαμπράκη, στη συνέχεια. Τη σύλληψή του από την απριλιανή δικτατορία, και τα στρατόπεδα της νέας εξορίας. Τη διαφωνία του με τις πολιτικές αποτιμήσεις της ηγεσίας του εξόριστου κόμματος και τις κρίσιμες αποφάσεις της ΚΕ, που οδήγησαν στη διάσπαση του ΚΚΕ. Τη σφοδρή δημόσια καταγγελία, μέσα από τα δεσμωτήρια της χούντας, της καταστολής της Άνοιξης της Πράγας από τα σοβιετικά τανκς το καλοκαίρι του 1968. Τη συμμετοχή του, μετά το 1974, ως ανένταχτος αριστερός, στις αναζητήσεις για μια νέα ελληνική Αριστερά. Τις επιδόσεις του ως επιμελητής επιστημονικών εκδόσεων υψηλού κύρους, τη συνδρομή του στο έργο των ΑΣΚΙ και την ΕΜΙΑΝ, την οποίας υπήρξε συνιδρυτής και ένας από τους βασικούς εμπνευστές και συντελεστές του έργου της.

ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΖΩΗΣ ΤΟΣΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

Η τόσο ξαφνική απώλεια του σεβαστού, πολυαγαπημένου φίλου και δάσκαλου μάς βρίσκει απροετοίμαστους να χωρέσουμε μέσα σε ένα σύντομο σημείωμα την προσφορά αυτού του μοναδικού ανθρώπου. Ας είναι, άλλωστε ο Στέφανος πάντα μας μάλωνε ευγενικά για τις «υπερβολές» μας για το πρόσωπό του Θα περιοριστώ μόνον στα χρόνια που τον έζησα από κοντά. Υπενθυμίσω ότι ο Στέφανος Στεφάνου από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 μέχρι το τέλος της ζωής του εργαζόταν με ενθουσιασμό και συνέπεια στο Ιστορικό Αρχείο της Εθνικής Τράπεζας (ΙΑ/ΕΤΕ) κυρίως ως διορθωτής και επιμελητής κειμένων και εκδόσεων. Κατά καιρούς συνεργάστηκε και με άλλα ιδρύματα ή εκδοτικούς οίκους, ενώ προσέφερε αφιλοκερδώς την υψηλή τέχνη του σε βιβλία πολλών γνωστών και φίλων του.

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΣΤΕΦΑΝΟ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΤΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΝΟΤΑΡΑ

Στέφανε έφυγες από τον κόσμο τούτο όρθιος όπως όρθιος διάβηκες όλη σου τη ζωή. Έφυγες πλήρης ημερών, την πρώτη του έτους της χρονιάς του ενενηκοστού έτους της ηλικίας σου. Τα χρόνια που διάβηκες ήταν γεμάτα ιδανικά και αγώνες αλλά και αγάπη και κατανόηση για τον πλησίον. Ιδανικά και αγώνες που υπηρέτησες με παραδειγματική προσήλωση και συνέπεια, αλλά χωρίς φανατισμό και δογματισμούς. Με ανοιχτό πάντα μυαλό ώστε να αξιολογεί και να ζυγίζει, στη κάθε συγκυρία, αν οι πράξεις συμβαδίζουν με τους στόχους και τα οράματα στα οποία πίστευες και για την υπηρέτηση των οποίων θυσίασες σχεδόν ένα τέταρτο αιώνος σε φυλακές και εξορίες.

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΣΤΕΦΑΝΟ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΚΑΛΑΦΑΤΗ

Αυτός ο δύσκολος αποχαιρετισμός σήμερα στον πολυαγαπημένο Στέφανο, αδελφό, δάσκαλο, φίλο και σύντροφο, κλείνει μια ζωή κοινή από το 1961 με αγώνες σκληρούς για μια αληθινή εθνική δημοκρατική αλλαγή και είναι ταυτόχρονα και ο κοινός σιωπηλός χαιρετισμός γενεών της Αριστεράς, συντρόφων, φίλων και συναγωνιστών του. Ο Στέφανος δεν ήταν απλώς ένας από τους πολλούς της ελληνικής Αριστεράς, που έχει γραφεί στον τίτλο του βιβλίου του για την πολιτική διαδρομή του, 1941–1971, όπως την εξιστόρησε ο ίδιος στη Χριστίνα Αλεξοπούλου. Ήταν ένα μοναδικό πρότυπο γνήσιου αγωνιστή, μια χαρισματική ηγετική φυσιογνωμία του ελληνικού εργατικού κινήματος, ένας αγέραστος νεολαίος μαχητής των σοσιαλιστικών ιδεών πάνω από εβδομήντα πέντε χρόνια. Από τα χρόνια των αγώνων του περισσότερα από είκοσι τα πέρασε στην παρανομία και στις εξορίες.

ΣΤΕΦΑΝΟΣ Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ, 1926-2016

Ο Στέφανος Στεφάνου δεν υπήρξε «ένας από τους πολλούς της ελληνικής Αριστεράς», όπως με μετριοφροσύνη σημείωνε στον τίτλο του τελευταίου του βιβλίου, αλλά μοναδικός και ένα από τα τελευταία υποδείγματα γνήσιου αγωνιστή του ελληνικού εργατικού κινήματος· ο ακάματος νεολαίος μαχητής για τις σοσιαλιστικές ιδέες εδώ και σχεδόν ογδόντα χρόνια. Μέλος της ΟΚΝΕ, της ΕΠΟΝ, της Νεολαίας της ΕΔΑ, της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη και μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της ΕΔΑ ανήκει πια, από την 1η του μηνός, στο πάνθεον των μεγάλων μορφών της ελληνικής Αριστεράς. Ογδόντα χρόνια στο κίνημα, από τα οποία τα είκοσι και πλέον χρόνια σε εξορίες και φυλακές του μετεμφυλιακού κράτους.

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΛΕΞΕΙΣ

Αν το Πολυτεχνείο κερδίζει στην αναμέτρησή του με τον χρόνο και την πλήξη της επετειακής επανάληψης είναι επειδή ξεπερνά τις συνθήκες και τους όρους της στιγμής της τέλεσής του. Επειδή δεν συμπυκνώνει εντός του μόνο το νόημα και το φρόνημα της αντιδικτατορικής Αντίστασης, αλλά γιατί κυρίως συμβολίζει το καθολικό και διαχρονικό πνεύμα της Αντίστασης στην καταπίεση, την ανελευθερία, την προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, την καταπάτηση των δικαιωμάτων του ανθρώπου, την κοινωνική αναλγησία, την ύβρη κατά της δημοκρατίας και της ισονομίας, δηλαδή της δικαιοσύνης.

ΣΤΕΡΝΟ ΑΝΤΙΟ ΣΤΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΡΑΚΑΣΙΔΗ

Μεγάλο πλήθος κόσμου, συνόδευσε στην τελευταία του κατοικία τον σεμνό και ιδιαίτερα αγαπητό αγωνιστή της αριστεράς και του δημοκρατικού και συνδικαλιστικού κινήματος, Γιάννη Καρακασίδη, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 77 χρόνων, νικημένος από την επάρατη νόσο που την αντιμάχονταν τα τελευταία 3,5 χρόνια.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΡΕΚΛΕΙΤΗΣ, 1937-2014. ΠΡΩΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ, ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ.

Έναν χρόνο μετά το θάνατο του αξέχαστου αγωνιστή της δημοκρατίας και του σοσιαλισμού Χρήστου Ρεκλείτη, η Εταιρεία Μελέτης της Ιστορίας της Αριστερής Νεολαίας (ΕΜΙΑΝ) κυκλοφορεί μια τιμητική έκδοση, προκειμένου να αναδείξει την ανθρώπινη και αγωνιστική του πορεία καθώς και τον πολιτικό του λόγο.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ, 1935-2010

Ο Γιάννης Πετρόπουλος, σημαντικό εργατικό στέλεχος των ελληνικών αριστερών οργανώσεων της νεολαίας από τη δεκαετία του ’60 και μετά, ιδρυτικό και τακτικό μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΜΙΑΝ την περίοδο 2000–2010, υπήρξε, πάνω απ’ όλα, άτομο με κυρίαρχη την πολιτική αριστερή σκέψη και ανοιχτό στα νέα μηνύματα, τους νέους αγώνες και τους νέους ανθρώπους.

Page 3 of 812345...Last »