Ο Περικλής Πάγκαλος (1942–2002) υπήρξε ο πρόεδρος του 3ου κατά σειρά Κεντρικού Συμβουλίου της ΕΦΕΕ (1965–1966). Σπούδασε στη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου όπου και δραστηριοποιήθηκε στο Μορφωτικό Γραφείο του ΣΣΕΜΠ, ασχολούμενος ιδιαίτερα με τον πολιτιστικό τομέα.
Μέλος της ΟΝΕΚ και στη συνέχεια της ΕΔΗΝ, συμμετείχε ενεργά στις διαδηλώσεις της νεολαίας την περίοδο των Ιουλιανών, αξιώνοντας αποκατάσταση της συνταγματικής νομιμότητας. Συνελήφθη με τις κατηγορίες για αντίσταση κατά της αρχής, απείθεια, πρόκληση του κοινού σε διχόνοια και οργάνωση παράνομης συγκέντρωσης και προφυλακίστηκε για 140 μέρες στις φυλακές Αβέρωφ με την ιδιότητά του ως πρόεδρου της ΕΦΕΕ μαζί με τους αντιπροέδρους του Κ.Σ., Δημήτρη Μπέσσα και Ιωάννη Μάνο, τον πρόεδρο της ΔΕΣΠΑ Μιχάλη Τζαγκαράκη και τρεις ακόμη φοιτητές, Φιλοποίμενα (Μάκη) Παπούλια, Σπύρο Κάζο και Ανδρέα Σαββάκη, σε απαγορευμένη συγκέντρωση της ΕΦΕΕ την 1η Φεβρουαρίου 1966.
Στην περίοδο της Δικτατορίας (από τον Απρίλιο του 1972 ώς τον Ιανουάριο του 1974, οπότε και έκλεισε από το δικτάτορα Ιωαννίδη) υπήρξε εκδότης, μαζί με τον Τάσο Χριστοδουλάκη, του αντιδικτατορικού και σοσιαλδημοκρατικής απόχρωσης περιοδικού Προσανατολισμοί (διευθυντής σύνταξης: Γιάννης Τζαννετάκος). Τον Μάιο του 1973 συνελήφθη από το καθεστώς και βασανίστηκε για 3 μήνες στο ΕΑΤ-ΕΣΑ. Το φθινόπωρο του 1976 έθεσε υποψηφιότητα με το κόμμα Ε.Κ.-Ν.Δ., χωρίς όμως να εκλεγεί. Ιδρυτικό μέλος της Σοσιαλιστικής Πρωτοβουλίας, αποχώρησε τελικά της πολιτικής. Διετέλεσε πρόεδρος του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας (1984–1994), μέλος της πρώτης σύνθεσης της Αρχής Προστασίας Δεδομένων από το 1997, αντιπρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Δικαιωμάτων του Ανθρώπου από το 2000, εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο για το Ρατσισμό και την Ξενοφοβία από το 1997 και την αντίστοιχη επιτροπή του Συμβουλίου της Ευρώπης (ECRI) από το 1998.
Aπεβίωσε τον Μάιο του 2002.
Σύνταξη: Μιχάλης Μωραϊτίδης
