ΓΙΩΡΓΟΣ Ν. ΜΗΤΡΟΦΑΝΗΣ 1948-2012

ΓΙΩΡΓΟΣ Ν. ΜΗΤΡΟΦΑΝΗΣ 1948–2012

Η Εταιρεία Μελέτης της Ιστορίας της Αριστερής Νεολαίας (ΕΜΙΑΝ) εκφράζει την άφατη λύπη της για τον απροσδόκητο θάνατο, στις 6 Ιουλίου 2012, του εταίρου της, ιστορικού-αναλυτή ηλεκτρονικών συστημάτων Γιώργου Μητροφάνη, ο οποίος υπήρξε μέλος του Διοικητικού της Συμβουλίου την περίοδο 2009–2011.

Ο Γιώργος Μητροφάνης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 8 Μαΐου 1948. Σπούδασε οικονομικά στην ΑΣΟΕΕ, έκανε μεταπτυχιακά για την περιφερειακή ανάπτυξη στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα στην οικονομική ιστορία από τη Νομική Σχολή Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του  Πανεπιστημίου Αθηνών.

Συγγραφέας βιβλίων και επιστημονικών μελετών για την οικονομική και κοινωνική ιστορία της νεότερης Ελλάδας, υπήρξε από τους πρώτους ειδικούς πληροφοριακών συστημάτων στη χώρα μας που στη δεκαετία του 1980 εισήγαγαν τους μικροϋπολογιστές στην ιστορική έρευνα και στην οργάνωση των ιστορικών αρχείων. Αυτοδίδακτος σε αυτόν τον τομέα, με στέρεες γνώσεις στην οικονομία και την ιστορία, την περίοδο 1985–2003 εργάστηκε στο Ιστορικό Αρχείο της Εθνικής Τράπεζας (ΙΑ/ΕΤΕ) ως ερευνητής οικονομικής ιστορίας σε προγράμματα ερευνών της Επιτροπής Ιστορίας της ΕΤΕ, δημοσιεύοντας και τις πρώτες μελέτες του: Κίνηση των τιμών του σταριού στην Ελλάδα, 1860–1912 και Κίνηση των τιμών στην Ελλάδα (ιθ΄-αρχές κ΄αι.), Πειραιάς-Ερμούπολη-Πάτρα, ΜΙΕΤ, Αθήνα 1991. Παράλληλα ανέλαβε να οργανώσει ως υπεύθυνος το πρώτο ηλεκτρονικό σύστημα ιστορικών-αρχειακών πληροφοριών του ΙΑ/ΕΤΕ, στο οποίο εργάσθηκε μέχρι το 2003. Στη συνέχεια ανέλαβε υπεύθυνος του Ιστορικού Αρχείου της Εμπορικής Τράπεζας και από το 2007 ήταν επιστημονικός υπεύθυνος στο νεοσύστατο Ιστορικό Αρχείο της Τράπεζας της Ελλάδος.

Ιστορικός με οργανωτικό πνεύμα και οραματική σκέψη, σεμνός, εργατικός, δίκαιος και συνεπής αγωνιστής, από τα ιδρυτικά μέλη της Ελληνικής Αριστεράς (ΕΑΡ), συνεργάτης του περιοδικού Ο Πολίτης, με οικολογικές ευαισθησίες και για ένα διάστημα συνεργάτης του αξέχαστου Μιχάλη Παπαγιαννάκη, δίδαξε σε εκπαιδευτικά σεμινάρια της Εθνικής Τράπεζας, της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών και της Ελληνικής Αρχειακής Εταιρείας και το 2000–2001 στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Στα τελευταία δημοσιεύματά του περιλαμβάνονται οι συμβολές του σε δύο σημαντικά συλλογικά έργα: α) στην Ιστορία του Νέου Ελληνισμού, 1770–2000, υπό τη διεύθυνση του Β. Παναγιωτόπουλου, Αθήνα 2004 (στους τόμους αρ. 6 (1909–1922), 7 (1922–1940) και 9 (1949–1974) και  β) στην Οικονομική Ιστορία του Ελληνικού Κράτους (επιμ. Θ. Καλαφάτης-Ευ. Πρόντζας, σύμβουλος έκδοσης Σπ. Ασδραχάς), Αθήνα 2011. Υπήρξε επίσης μέλος της Ελληνικής Αρχειακής Εταιρείας και της Ελληνικής Εταιρείας Οικονομικής Ιστορίας καθώς και επιστημονικός υπεύθυνος σε διάφορα αρχειακά προγράμματα, όπως Συγκρότηση του Ιστορικού Αρχείου Αντιδικτατορικού Αγώνα 1967–1974 του ΣΦΕΑ, Συγκρότηση του Ιστορικού Αρχείου της Τράπεζας της Ελλάδος, Ταξινόμηση και ανάδειξη του αρχείου Ξενοφώντα Ζολώτα κ.ά.

Στη γυναίκα του Δέσποινα και στο δωδεκάχρονο γιό του, Νικόλα, η ΕΜΙΑΝ απευθύνει εγκάρδια συλλυπητήρια.